RAL 5021 Wasserblau

Błękit wodny różni się od sąsiada, turkusowego błękitu, przede wszystkim tym, czego mu brakuje: nasyconej zieleni, która sprawia, że tamten odcień świeci. Tutaj zostaje więcej niebieskiego, więcej głębi, nuta powściągliwości. Odcień wygląda jak woda pod zachmurzonym niebem, czysta, ale nie jaskrawa. To niebieski, który nie chce rzucać się w oczy i właśnie dzięki temu zostaje w pamięci.

Na dużych powierzchniach, takich jak fronty kuchenne czy drzwi, błękit wodny rozwija cichą obecność. Niczego pomieszczeniu nie odbiera, lecz daje mu spokojną głębię, nie przyciemniając go. Przy dużej ilości światła dziennego wydaje się świeży i czysty, niemal jak letnie niebo nad otwartą wodą. Gdy światła jest mniej, odcień kurczy się, gęstnieje i zmierza w stronę petrolu, co nadaje pomieszczeniom bez dużych okien pewne poczucie bezpieczeństwa.

Do jasnego drewna, takiego jak dąb czy jesion, błękit wodny łatwo znajduje równowagę, drewno wnosi ciepło, odcień chłód. Mosiądz i szczotkowany metal tworzą małe punkty światła, nie przyćmiewając odcienia. Przy kamieniu bliskość wody widać szczególnie wyraźnie, jasny wapień lub marmur pozwalają mu oddychać. Tkaniny z lnu lub niefarbowanej bawełny przejmują spokój odcienia, nie konkurując z nim.

RAL 6004 niebiesko-zielony leży o stopień ciemniej i chętnie przejmuje rolę cienia, na przykład w cokole lub we wnęce. RAL 9016 biały komunikacyjny przywraca potrzebną czystość i sprawia, że błękit wodny wydaje się lżejszy. RAL 7016 szary antracytowy tworzy na uchwytach i cokołach spokojną, ciemną ramę, która nadaje powierzchni kontur. Fronty kuchenne i meble to obszar, do którego ten odcień jest wybierany szczególnie często, a następnie płytki w łazience.

W porównaniu z RAL 5018 turkusowym błękitem błękit wodny pozostaje bardziej przygaszony, turkus ma więcej zieleni i mocniej świeci. RAL 6033 miętowy turkus jest jaśniejszy i przyjaźniejszy, niemal pastelowy, podczas gdy błękit wodny pozostaje bardziej ziemisty i stateczny. RAL 6000 zieleń patynowa opuszcza niebieski całkowicie i wędruje w przygaszoną zieleń, bliżej mchu niż wody. Kto chce zachować chłód niebieskiego, nie ześlizgując się w turkus, znajdzie w błękicie wodnym najspokojniejszy punkt tego szeregu.