RAL 6029 Minzgrün

Zieleń miętowa ma nazwę, która wskazuje w innym kierunku niż sam odcień: zamiast jasnej, świeżej zieleni RAL 6029 pokazuje ciemną, przygaszoną zieleń z lekko niebieskim podtonem, która przypomina stare szafki apteczne lub brytyjskie kuchnie w stylu wiejskim. Wydaje się stateczna i spokojna, nigdy słodkawa, i ma pewien ciężar, który daje pomieszczeniu oparcie zamiast lekkości. Kto wybiera ten odcień, nie szuka zielonego manifestu, lecz ciemnego, niezawodnego koloru, który się wycofuje.

Na dużych powierzchniach odcień dopiero naprawdę rozwija swoją głębię: fronty kuchenne lub meble wyglądają wtedy jak odlane z jednej formy, niemal mieniąc się między zielenią a ciemną niebieskoszarością. Przy dużej ilości światła dziennego wyraźniej występuje zielony udział, błękit schodzi na dalszy plan, a odcień wydaje się czysty i świeży. W pomieszczeniach z małą ilością światła, na przykład przy oknach północnych lub wieczorem, obraz się zmienia: zieleń miętowa staje się niemal czarnozielona, ciemna i tajemnicza, nie wydając się przy tym zimna.

Z ciemnym drewnem, takim jak orzech czy wędzony dąb, powstaje ciepłe, ziemiste połączenie, które równoważy chłodny podton zieleni. Mosiądz i jasne złoto dodają błysk, który sprawia, że odcień wydaje się szlachetniejszy, podczas gdy czarna stal podkreśla jego surowość. Len i aksamit w przygaszonych naturalnych odcieniach podejmują spokój zieleni, szary marmur lub wapień uzupełniają ją chłodno i mineralnie.

Zieleń mchu, o stopień głębiej, leży blisko zieleni miętowej i nadaje się na cokoły lub wnęki, które mają się ledwo odrywać od głównego odcienia. Kremowa biel wnosi jako przeciwieństwo jasność, na przykład na ścianach lub ramach okiennych, nie zakłócając zielonego tonu podstawowego. Czarny brąz przejmuje na uchwytach i cokołach rolę ciemnego akcentu i wyostrza kontur mebli. Zieleń miętowa jest najczęściej wybierana do mebli i frontów kuchennych, a tuż za nimi do prac metalowych, takich jak balustrady, gdzie odcień pokazuje swoją spokojną, ciemną stronę.

Zieleń komunikacyjna leży jaśniej i wyraźniej, niemal sygnałowo, podczas gdy zieleń miętowa pozostaje wyraźnie bardziej powściągliwa. Zieleń sygnałowa stawia na moc świecenia i nadaje się na akcenty, które mają przyciągać uwagę, co jest obce przygaszonej zieleni miętowej. Zieleń szmaragdowa wydaje się bardziej nasycona i cieplejsza w udziale zieleni, bliżej klasycznej zieleni butelkowej, podczas gdy zieleń miętowa zachowuje swój chłodny, lekko niebieski połysk.