RAL 5011 Stahlblau

Wieczór tuż przed zmierzchem, gdy niebo nie jest już błękitne, a jeszcze nie czarne: dokładnie tam leży niebieski stalowy. To odcień z głębią, który nie ma w sobie nic głośnego, ale pokazuje obecność, gdy tylko się go zobaczy. Na froncie kuchennym wygląda jak spokojny punkt zakotwiczenia, na powierzchni płytek w łazience jak mała zatoka, w której można się wyciszyć. Nie ma w nim nic chłodnego w negatywnym sensie, raczej coś skupionego, niemal chronionego.

Na dużych powierzchniach niebieski stalowy rozwija całe swoje działanie. Cała zabudowa kuchenna w tym odcieniu wygląda na ujętą w ramy i klarowną, nigdy ciężką, bo błękit wciąż niesie w sobie odrobinę światła. Przy dużej ilości światła dziennego pokazuje mieniące się niuanse między błękitem a głęboką szarością, niemal jak mokry łupek. Gdy wpada tylko niewiele światła, na przykład po północnej stronie lub wieczorem przy świetle lampy, zbliża się do Czarnoniebieskiego i nadaje pomieszczeniu gęsty, niemal aksamitny nastrój.

Niebieski stalowy lubi obok siebie materiały o własnym charakterze. Jasne drewno dębowe wnosi ciepło w chłód, a szczotkowany mosiądz lub stary mosiądz stawia szlachetny kontrapunkt. Na kamieniu naturalnym, takim jak jasny marmur czy trawertyn, odcień wydaje się niemal morski, na matowym łupku natomiast bardzo zamknięty i spokojny. Len lub gruba wełna loden w kolorach piasku jako tekstylia obok pozwalają powierzchni oddychać, nie tracąc głębi.

Stopień jaśniej stoi obok niebieski odległy, odcień o tym samym spokoju, ale przepuszczający więcej światła i nadający się na sąsiednie powierzchnie, które nie mają wydawać się tak ciężkie. Biel drogowa to biel, która należy do niebieskiego stalowego, klarowna i bez żółtego odcienia, idealna na fugi, ramy lub listwy przypodłogowe, które nadają błękitowi kontur. Na uchwyty i cokoły pasuje szary antracytowy, który przejmuje głębię błękitu, nie konkurując z nim, zestawienie szczególnie często wybierane w kuchniach.

W sąsiedztwie niebieskich odcieni niebieski stalowy ma swoje własne miejsce. Czarnoniebieski idzie o krok dalej w ciemność i wygląda niemal nocno czarny, podczas gdy szaroniebieski pozostaje chłodniejszy i bardziej przygaszony, z mniej widocznym udziałem błękitu. Niebieski szafirowy jest natomiast jaśniejszy i klarowniejszy, w porównaniu niemal świetlisty, i niesie świeższą, młodszą nutę. Niebieski stalowy leży dokładnie pomiędzy nimi: dość ciemny dla głębi, ale wciąż wyraźnie rozpoznawalny jako błękit.