RAL 4007 Fiolet purpurowy

Fiolet purpurowy to odcień pomiędzy bakłażanem a suszonym czerwonym winem, tak ciemny, że czasem wydaje się niemal czarny i dopiero w świetle padającym ukośnie pokazuje swoją fioletową głębię. Wygląda stateczne, niemal ciężko, nie będąc przy tym chłodny. Na powierzchni nie powstaje głośna deklaracja, lecz kolor z ciężarem, który raczej zawęża pomieszczenie, niż je otwiera.

Na dużych powierzchniach, takich jak fronty kuchenne, ten odcień układa się nad pomieszczeniem jak ciemny aksamit, odbiera przestrzeni szerokość, a w zamian oddaje spokój i pewną powagę. Przy dużej ilości światła dziennego fiolet wyraźnie błyska, front wygląda żywo i mieni się w zależności od kąta patrzenia. Gdy światła jest mało, odcień przechyla się ku czerni, wtedy otoczenie potrzebuje jasnych przeciwników, żeby powierzchnia nie zniknęła sama w sobie.

Do drewna fiolet purpurowy pasuje najlepiej tam, gdzie samo drewno jest ciepłe i ciemne, na przykład orzech lub wędzony dąb, wtedy zestawienie wygląda dostojnie, a nie przypadkowo. Jasne drewno, takie jak jesion czy brzoza, tworzy natomiast przyjazny kontrast. Wśród metali mosiądz jest bliższy temu odcieniowi niż chrom, bo wydobywa ciepłą stronę fioletu, podczas gdy szczotkowana czerń podkreśla surowość. Tkaniny z aksamitu lub ciężkiego lnu podchwytują głębię koloru, a kamień w kolorze szarego łupku lub ciemny marmur dorównują jej, nie konkurując.

O stopień jaśniejsza obok leży czerwonolila, z którą razem powstaje przejście od ciepłego fioletu do tego ciemniejszego purpurowego odcienia, dobre dla frontów o dwóch poziomach. Biel ruchu to biel, którą się do niego wybiera, rozjaśnia, nie odbierając kolorowi jego efektu, i jest najczęstszym zestawieniem w naszych zamówieniach. Szary antracyt przejmuje na uchwytach i cokołach cichą rolę w tle i powstrzymuje fiolet przed zbytnią dominacją.

Czerń czerwona i fiolet bordowy leżą w pobliżu, ale są wyraźnie bardziej czerwone i cieplejsze, podczas gdy fiolet purpurowy podkreśla fioletowy udział i dzięki temu pozostaje chłodniejszy. Czerń sygnałowa pokazuje, jak blisko czerni leży ten odcień, nie rezygnując całkiem z kolorowości. Kto wybiera między tymi odcieniami, decyduje w gruncie rzeczy o tym, ile czerwieni lub ile fioletu ma pozostać widoczne w ciemności.