RAL 5007 Brillantblau

Niebieski brylantowy to klarowny, średnio jasny błękit o chłodnym, niemal elektrycznym podtonie, który nie przechyla się ani w turkus, ani w fiolet. Ma pewne nasycenie, które odróżnia go od spokojniejszych, przygaszonych błękitów, nie wydając się przy tym krzykliwym. Wrażenie jest świeże i czujne, raczej pewne siebie niż powściągliwe. Na powierzchni wygląda na obecny, ale nie głośny, ma pewien chłód, który nadaje pomieszczeniu klarowność.

Na większych powierzchniach, takich jak fronty czy drzwi, niebieski brylantowy rozwija nasyconą, równomierną głębię, która raczej porządkuje pomieszczenie, niż je wypełnia. Przy dużej ilości światła dziennego odcień wygląda klarownie i mocno, niemal jak plama koloru, która ożywia pomieszczenie. Pod sztucznym światłem lub w bardziej zacienionych kątach nieco się cofa i wydaje się ciemniejszy, atramentowy, niemal granatowy. Ta rozpiętość czyni go wszechstronnym: raz świeży i letni, raz spokojny i stateczny, zależnie od pory dnia i źródła światła w pomieszczeniu.

Przy jasnych drewnach, takich jak dąb czy brzoza, niebieski brylantowy tworzy przyjemny kontrast, który nie wydaje się twardy, lecz ożywia. Obok stali nierdzewnej lub chromowanych uchwytów odcień zyskuje coś chłodnego i ponadczasowego, podczas gdy przy mosiądzu lub złocie przyjmuje cieplejszą, niemal morską nutę. Tekstylia w bieli, kolorze piasku lub lnu uspokajają kolor, a kamień naturalny, taki jak jasnoszary wapień czy trawertyn, sprawia, że wydaje się jeszcze klarowniejszy. Także obok ciemnego drewna orzechowego niebieski brylantowy wygląda mocno i dobrze się broni.

Zielononiebieski, stopień głębiej, leży spokojnie obok niebieskiego brylantowego i tworzy łagodne przejście, które sprawia, że powierzchnia wydaje się większa, gdy łączy się oba odcienie, na przykład front i cokół. Biel drogowa to biel, która do niego należy: klarowna, bez żółtego odcienia, pozwala błękitowi lśnić, nie ochładzając go. Szary antracytowy na uchwyty i cokoły stawia ciemny, dyskretny akcent, który ujmuje kolorystykę w ramy, nie zakłócając jej. Razem te trzy odcienie dają zestawienie, które wygląda nowocześnie, ale nie zimno.

Niebieski odległy jest jaśniejszy i wydaje się przewiewniejszy, niemal jak letnie niebo, podczas gdy Niebieski Capri jest o odcień bardziej zielony i wydaje się bardziej śródziemnomorski. Niebieski azurowy leży bliżej Niebieskiego brylantowego, ale ma nieco łagodniejszy podton i przez to wydaje się delikatniejszy. Niebieski brylantowy pozostaje najklarowniejszy i najmocniejszy z tych trzech, o największej ekspresji. Kto szuka spokojniejszej, cieplejszej wersji, znajdzie ją raczej w Niebieskim Capri, kto woli chłodniej i jaśniej, w Niebieskim odległym.