RAL 3005 Weinrot

Niektórzy nazywają ten odcień po prostu bordo, od wina, którego głębię w sobie niesie, i rzeczywiście w RAL 3005 jest właśnie taka mieszanka ciemności i ciepła. To nie jest głośna czerwień, lecz taka, która się wycofuje i właśnie dzięki temu nabiera wagi. Na powierzchni nigdy nie wygląda krzykliwie, raczej jak aksamit, który pochłania światło zamiast je odbijać.

Na dużych powierzchniach, takich jak fronty kuchenne czy płytki, czerwień wina nabiera spokojnej głębi, przez którą pomieszczenie wydaje się węższe i cieplejsze, niemal jak objęcie. Przy dużej ilości światła dziennego pokazuje pełną, nasyconą czerwień z odrobiną brązu pod spodem, w półmroku albo przy świetle sztucznym zsuwa się niemal w czarny brąz i staje się spokojnym konturem w pomieszczeniu. Ta zmienność czyni z niego odcień, który rano i wieczorem opowiada co innego, ale nigdy nie sprawia wrażenia niespokojnego.

Do drewna o ciepłym podtonie, orzecha, dębu, ciemnej wiśni, trafia z łatwością, bez wkradania się w łaski. Mosiądz i postarzany mosiądz ocieplają czerwień i nadają jej niemal szlachetny wygląd, podczas gdy matowa czerń uziemia ją i utrzymuje nowoczesną. Kamień naturalny, taki jak ciemny marmur czy łupek, nie odbiera mu nic z mocy, a tkaniny, takie jak len czy aksamit w kolorze piasku albo antracytu, pozwalają mu oddychać, zamiast go przytłaczać.

O stopień jaśniej obok niego stoi czerwień orientalna, która odbiera bordo nieco ciężaru i czyni je przyjaźniejszym, nie opuszczając przy tym rodziny. Kremowa biel to biel, który pasuje do niego jak żaden inny, dość miękki, by nie ochładzać czerwieni, ale dość jasny, by dać jej przestrzeń. Na uchwyty i cokoły nadaje się czarny brąz, który wyostrza linie i daje czerwieni spokojną ramę, w której może się rozwinąć.

Wśród czerwieni z tej rodziny kolorów czerwień wina jest wybierana szczególnie często, przede wszystkim na meble i fronty kuchenne, ale też w łazience na płytki. Czerwonobrązowy jest jej bliski, ale bardziej ziemisty i mniej zdominowany przez czerwień. Czerwień purpurowa wnosi chłodniejszy, fioletowy podton, a czerwonobrązowy bywa jeszcze ciemniejszy i cięższy, niemal w stronę kasztana. Czerwień wina pozostaje pomiędzy nimi, wyraźnie czerwona, ale nigdy jasna, i właśnie w tym leży jej spokój.