RAL 5015 Błękit nieba

Błękit nieba jest jaśniejszy i bardziej otwarty niż jego sąsiad, ultramarynowy błękit. Odcień nigdy nie wydaje się ciężki ani atramentowy, ma zawsze tę odrobinę bieli w błękicie, która czyni go lekkim. Tam, gdzie ultramarynowy błękit schodzi w głębię, błękit nieba pozostaje na powierzchni, czysty jak wiosenne niebo albo płytka woda w basenie. To odcień, który nie przytłacza, lecz oddycha.

Na dużych powierzchniach błękit nieba rozwija chłodną świeżość, dzięki której pomieszczenie wydaje się większe, niż jest. Przy dużej ilości światła dziennego odcień jest niemal przezroczysty, błyszczy i przypomina marszczącą się taflę wody. Gdy światła jest mniej, błękit nieco się wycofuje i zyskuje bardziej przygaszony, niemal szary ton, nie tracąc przy tym spokoju. Na frontach i meblach pozostaje zawsze przyjazny, nigdy krzykliwy.

Do jasnego drewna, takiego jak dąb czy sosna, powstaje obraz przypominający plażę i pomost, a ciemne drewno tekowe nadaje błękitowi coś morskiego i szlachetnego. Metale takie jak chrom czy polerowana stal nierdzewna sprawiają, że błękit nieba wygląda chłodno i czysto, jak na łodzi. Z białym kamieniem lub jasnymi płytkami powstaje połączenie, które przywodzi na myśl baseny i letnie domki, a także z tkaninami z lnu lub bawełny w naturalnych kolorach ten odcień znajduje spokojną zgodność.

Ultramarynowy błękit, wybrany o stopień ciemniej, nadaje jasnemu błękitowi nieba wyraźną krawędź, na przykład na brzegach lub wąskich powierzchniach, gdzie ciemniejszy akcent tworzy kontur. Biały komunikacyjny to biel, która pasuje do tego niebieskiego jak żadna inna, zachowuje świeżość i jednocześnie ją łamie, co widać na ramach czy listwach przypodłogowych. Szary antracytowy przejmuje na uchwytach i cokołach rolę punktu spokoju, uziemia jasny błękit i zapobiega temu, by powierzchnia zbytnio unosiła się w przestrzeni.

W porównaniu z niebieskim sygnałowym, który jest czystszy i bardziej nasycony, błękit nieba pozostaje zawsze nieco bardziej powściągliwy i jaśniejszy. Niebieski goryczkowy jest ciemniejszy i bardziej klasyczny, niemal oficjalny, podczas gdy błękit nieba wydaje się swobodniejszy i letni. Ultramarynowy błękit jest natomiast odcieniem o największej głębi wśród tych trzech sąsiadów, a błękit nieba pozostaje najjaśniejszą, najlżejszą odmianą, często wybieraną do wszystkiego, co ma przywodzić na myśl wodę i przestrzeń.