RAL 5001 Niebieski zielonkawy

RAL 5001 Zielononiebieski to ciemny odcień z wyraźnym udziałem zieleni, który odróżnia go od czystego błękitu. Wydaje się cięższy niż czysty granat, ale nie tak szorstki jak petrol. Jest w nim coś z cichej, głębokiej wody, która nie przepuszcza światła, lecz je pochłania. Na powierzchni powstaje w ten sposób wrażenie spokoju, który nie jest chłodny, lecz stateczny.

Na dużych powierzchniach, takich jak fronty kuchenne czy cała ściana z płytek, ten odcień dopiero naprawdę rozwija swoją głębię. Zabiera przestrzeń, nie zmniejszając jej, bo zieleń w błękicie ogranicza powierzchnię mniej twardo, niż zrobiłby to chłodniejszy błękit. Przy dużej ilości światła dziennego wyraźniej widać udział zieleni, niemal jak przygaszona szmaragdowa zieleń w cieniu. W świetle wieczornym lub przy sztucznym oświetleniu odcień zsuwa się w ciemny granat, niemal czerń na krawędziach, co nadaje drzwiom i frontom kontur.

Przy ciepłym drewnie, takim jak dąb czy orzech, powstaje przeciwwaga, która uwydatnia oba materiały. Mosiądz i szczotkowane złoto odcinają się od tego zielononiebieskiego odcienia, nie błyszcząc, podczas gdy chrom wydaje się raczej chłodny i zdystansowany. Len i gruba tkanina wełniana odbierają odcieniowi część jego surowości, a marmur o jasnych żyłkach wnosi spokojny kontrast. Kamień w jaśniejszych odcieniach szarości wygląda obok niego niemal jak kontynuacja wody, z której ten odcień zdaje się pochodzić.

RAL 5024 Niebieski pastelowy, stopień jaśniejszy, działa jak łagodne przejście, gdy powierzchnia ma wydawać się mniej ciężka. RAL 9016 Biały drogowy to biel, która obok tego zielononiebieskiego odcienia nie wydaje się zimna, lecz klarowna, dobra na ściany lub listwy przypodłogowe. Szary antracytowy w RAL 7016 przejmuje na uchwytach lub cokołach rolę ramy, która nie odwraca uwagi od odcienia, lecz go spaja. Te trzy odcienie razem dają obraz, który zmienia się między głębią a lekkością, zależnie od tego, dokąd skieruje się wzrok.

Obok RAL 5009 Niebieski azurowy ten odcień wydaje się wyraźnie ciemniejszy i mniej pogodny, azurowy pozostaje bliżej nieba, podczas gdy zielononiebieski trzyma się raczej dna morza. RAL 5020 Niebieski oceaniczny leży bliżej, ale ma mniej zieleni i więcej domieszki czerni, przez co wydaje się trzeźwiejszy. RAL 5000 Fioletowoniebieski zmierza w przeciwnym kierunku, z chłodnym, niemal zimowym podtonem, który przeciwstawia swoje ciepło zielononiebieskiemu. Kto stoi między tymi odcieniami, w gruncie rzeczy decyduje, ile zieleni i ile spokoju ma znieść pomieszczenie.